سوراخ قلب مادرزادی یکی از اصطلاحات رایجی است که بسیاری از والدین یا بیماران برای توصیف وجود یک ارتباط غیرطبیعی بین حفرههای قلب یا رگهای بزرگ به کار میبرند. این اصطلاح در پزشکی معمولاً به نقصهایی مانند نقص دیواره بین دهلیزی (ASD)، نقص دیواره بین بطنی (VSD) و در برخی موارد بازماندن سوراخ بیضی (PFO) اشاره دارد.
یکی از دقیقترین و در دسترسترین روشها برای بررسی این اختلال، اکوکاردیوگرافی یا اکو قلب است. اکو با استفاده از امواج صوتی، ساختار قلب، اندازه حفرهها، وضعیت دریچهها و جهت حرکت خون را بررسی میکند. به کمک اکو و داپلر رنگی میتوان در بسیاری از موارد محل نقص، اندازه آن و تأثیرش بر جریان خون را ارزیابی کرد.
در این مقاله توضیح میدهیم که آیا اکو میتواند سوراخ قلب مادرزادی را نشان دهد، شانت قلبی چگونه بررسی میشود و تشخیص سوراخ قلب در کودکان و بزرگسالان چه تفاوتهایی دارد.
برای آشنایی بیشتر با انواع این بیماریها، راهنمای [انواع ناهنجاریهای مادرزادی قلب قابل تشخیص با اکو] را مطالعه کنید.
سوراخ مادرزادی قلب میتواند مسیر طبیعی جریان خون را تغییر دهد و به ارزیابی تخصصی نیاز دارد.
سوراخ قلب مادرزادی چیست؟
قلب از چهار حفره تشکیل شده است: دو دهلیز در بخش بالایی و دو بطن در بخش پایینی. بین دهلیزها و بین بطنها، دیوارههایی وجود دارد که بهطور طبیعی باید مانع اختلاط خون بین حفرههای راست و چپ قلب شوند.
اگر در زمان شکلگیری قلب جنین، بخشی از این دیوارهها بهطور کامل بسته نشود یا ساختار آنها بهدرستی تشکیل نشود، ممکن است نوعی نقص مادرزادی ایجاد شود که در زبان عمومی به آن سوراخ قلب مادرزادی گفته میشود.
این نقصها همیشه به یک اندازه مهم نیستند. بعضی از سوراخهای کوچک ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکنند و حتی با رشد کودک خودبهخود بسته شوند. در مقابل، برخی نقصهای بزرگ میتوانند باعث افزایش جریان خون در ریهها، بزرگ شدن حفرههای قلب، تنگی نفس، کاهش وزنگیری یا اختلال در عملکرد قلب شوند.
نقص دیواره بین دهلیزی یا ASD
در نقص دیواره بین دهلیزی، بین دو دهلیز قلب ارتباط غیرطبیعی وجود دارد. از آنجا که فشار دهلیز چپ معمولاً بیشتر از دهلیز راست است، بخشی از خون ممکن است از دهلیز چپ به دهلیز راست منتقل شود. این وضعیت را شانت چپ به راست مینامند.
بسیاری از افراد مبتلا به ASD در دوران کودکی علامت واضحی ندارند و ممکن است نقص آنها در سالهای بعد، بهدنبال مشاهده سوفل قلبی یا انجام بررسیهای دیگر شناسایی شود.
نقص دیواره بین بطنی یا VSD
در نقص دیواره بین بطنی، سوراخی بین دو بطن وجود دارد. به دلیل اختلاف فشار قابلتوجه بین بطن چپ و راست، جریان خون از بطن چپ به بطن راست وارد میشود. این جریان ممکن است باعث افزایش خونرسانی به ریهها شود.
VSD یکی از شایعترین ناهنجاریهای مادرزادی قلب است. اندازه، محل و تعداد سوراخها در تعیین شدت بیماری اهمیت دارد. برخی VSDهای کوچک در سالهای نخست زندگی بسته میشوند، اما نقصهای بزرگتر ممکن است به پیگیری منظم یا درمان نیاز داشته باشند.
بازماندن سوراخ بیضی یا PFO
در دوران جنینی، وجود ارتباطی بین دهلیزهای راست و چپ برای گردش خون جنین طبیعی است. این ارتباط معمولاً پس از تولد بسته میشود. اگر این مسیر بهطور کامل بسته نشود، به آن PFO گفته میشود.
PFO با ASD تفاوت دارد. در PFO معمولاً بافتی مانند یک دریچه روی این مسیر قرار دارد و الزاماً شانت دائمی وجود ندارد. بسیاری از افراد مبتلا به PFO هیچ علامتی ندارند و به درمان خاصی نیاز پیدا نمیکنند. تشخیص اهمیت بالینی آن به شرایط بیمار و نظر متخصص قلب بستگی دارد.
شانت غیرطبیعی قلب
عبورور خون از مسیری غیرطعی بین حفرههای قلب یا رگهای بزرگ را شانت قلبی مینامند. در بسیاری از سوراخهای قلب مادرزادی، شانت ابتدا از سمت چپزادی، شانت ابتدا از سمت چپ سمت چپ قلب بالاتر است.
اکو با بررسی مسیر حرکت خون میتواند مشخص کند:
– آیا شانت وجود دارد یا خیر؛
– شانت در کدام قسمت قلب رخ میدهد؛
– جهت شانت چیست؛
– حجم تقریبی جریان غیرطبیعی چقدر است؛
– آیا حفرههای قلب یا عروق ریوی بزرگ شدهاند؛
– آیا فشار شریان ریوی افزایش یافته است یا خیر.
تنفس سریع، خستگی، تعریق و وزنگیری ناکافی از علائم احتمالی نقص قلبی در کودکان هستند.
علائم سوراخ قلب
علائم سوراخ قلب مادرزادی به عواملی مانند نوع نقص، اندازه سوراخ، فشار داخل حفرههای قلب و سن بیمار بستگی دارد. بسیاری از نقصهای کوچک بدون علامت هستند و تنها بهطور اتفاقی در معاینه یا اکو کشف میشوند.
علائم سوراخ قلب در کودکان
در کودکان، علائم:
– تند نفس کشیدن، بهویژه هنگام شیر خوردن؛
– خستگی زودرس هنگام تغذیه؛
– عرق کردن بیش از حد، مخصوصاً هنگام شیر خوردن؛
– مکثهای مکرر در زمان تغذیه؛
– وزنگیری ناکافی یا کاهش رشد؛
– عفونتهای مکرر تنفسی؛
– بیحالی یا کاهش سطح فعالیت؛
– کبودی لبها یا ناخنها در برخی انواع بیماریهای قلبی؛
– تپش قلب یا ضربان قلب غیرطبیعی؛
– تنگی نفس هنگام بازی یا فعالیت در کودکان بزرگتر.
البته وجود این علائم همیشه به معنای سوراخ قلب نیست. بیماریهای ریوی، کمخونی، عفونتها و بسیاری از مشکلات دیگر نیز میتوانند علائم مشابه ایجاد کنند. بنابراین تشخیص باید بر اساس معاینه پزشکی و بررسیهای مناسبزادی تا سالها بدون سوراخ قلب در بزرگسالان
برخی سوراخهای مادرزادی تا سالها بدون علامت باقی میمانند. با گذشت زمان و افزایش فشار روی قلب و ریهها، ممکن است علائم زیر ایجاد شود:
– تنگی نفس هنگام فعالیت؛
– کاهش توانایی انجام فعالیتهای روزمره؛
– خستگی مداوم؛
– احساس تپش قلب یا ضربان نامنظم؛
– ورم پاها یا مچ پا؛
– احساس فشار یا ناراحتی در قفسه سینه؛
– سرگیجه یا غش؛
– عفونتهای تنفسی مکرر؛
– کاهش سطح اکسیژن خون در موارد خاص؛
– اختلالات ریتم قلب، بهویژه در برخی بیماران مبتلا به ASD.
گاهی بیمار هیچیک از این علائم را ندارد و وجود نقص تنها بهدلیل شنیده شدن سوفل قلب یا مشاهده بزرگ شدن حفرههای قلب در تصویربرداری مشخص میشود.
سوفل قلب
سوفل قلب صدایی غیرطبیعی است که پزشک هنگام گوش دادن به قلب با گوشی پزشکی میشنود. عبور سریع یا غیرطبیعی خون از سوراخ قلب، دریچهها یا عروق میتواند باعث ایجاد سوفل شود.
سوفل قلب بهتنهایی تشخیص قطعی سوراخ قلب نیست. برخی سوفلها بیخطر هستند و در قلب سالم شنیده میشوند. از طرف دیگر، شدت سوفل نیز همیشه با اندازه سوراخ قلب رابطه مستقیم ندارد. در بسیاری از موارد، اکو برای مشخص کردن علت سوفل ضروری است.
تنگی نفس کودک
تنگی نفس در کودک، بهخصوص هنگام شیر خوردن یا فعالیت، باید جدی گرفته شود. با این حال، تنگی نفس میتواند ناشی از مشکلات مختلفی مانند آسم، عفونتهای تنفسی، کمخونی یا اختلالات قلبی باشد.
اگر کودک همزمان با تنگی نفس دچار کبودی، کاهش وزنگیری، تعریق هنگام تغذیه، بیحالی شدید یا تنفس بسیار سریع است، مراجعه به متخصص قلب کودکان اهمیت بیشتری پیدا میکند.
اکوکاردیوگرافی ساختار قلب و مسیر جریان خون را با دقت بررسی میکند
آیا اکو میتواند سوراخ قلب را نشان دهد؟
در بسیاری از موارد، اکوکاردیوگرافی میتواند سوراخ قلب مادرزادی را نشان دهد و اطلاعات ارزشمندی درباره نوع، محل و اندازه نقص ارائه کند. اکو معمولاً نخستین روش تصویربرداری تخصصی برای بررسی شک به سوراخ قلب است؛ زیرا بدون استفاده از اشعه انجام میشود و برای کودکان، بزرگسالان و حتی بررسی قلب جنین قابل استفاده است.
اکو میتواند موارد زیر را ارزیابی کند:
– ساختار دیواره بین دهلیزی و بین بطنی؛
– وجود ارتباط غیرطبیعی بین حفرههای قلب؛
– اندازه و محل نقص؛
– شدت عبور خون از سوراخ؛
– جهت شانت قلبی؛
– اندازه دهلیزها و بطنها؛
– عملکرد پمپاژ قلب؛
– وضعیت دریچههای قلب؛
– فشار شریان ریوی؛
– وجود ناهنجاریهای مادرزادی همراه.
با این حال، هیچ روش تشخیصی در همه بیماران صددرصد یکسان عمل نمیکند. کیفیت تصویر اکو به سن بیمار، همکاری او، وضعیت بدنی، محل نقص، اندازه سوراخ و کیفیت دستگاه و تجربه پزشک بستگی دارد.
اکو برای سوراخ قلب چگونه انجام میشود؟
در اکو معمولی از طریق قفسه سینه، بیمار روی تخت دراز میکشد و پزشک یا کارشناس، پروب مخصوصی را روی نقاط مختلف قفسه سینه قرار میدهد. برای انتقال بهتر امواج صوتی، مقدار کمی ژل روی پوست استفاده میشود.
این بررسی معمولاً بدون درد است و اشعه ندارد. مدت زمان آن به سن بیمار و پیچیدگی بررسی بستگی دارد. در کودکان کمسن ممکن است همکاری دشوار باشد و گاهی پزشک بر اساس شرایط کودک، آرامبخشی یا روشهای کمکی را در نظر بگیرد.
در جریان اکو، تصاویر متحرک از قلب ثبت میشود و پزشک میتواند در زمان واقعی نحوه حرکت دیوارهها و جریان خون را بررسی کند.
بررسی شانت قلبی
بررسی شانت یکی از مهمترین بخشهای اکو در بیماران مشکوک به سوراخ قلب است. در حالت طبیعی، خون باید از مسیر مشخصی میان حفرهها و رگهای قلب حرکت کند. وجود نقص در دیوارهها میتواند باعث شود خون از یک حفره به حفره دیگر وارد شود.
در گزارش اکو ممکن است اطلاعاتی مانند موارد زیر ذکر شود:
– وجود یا نبود شانت؛
– محل شانت؛
– جهت شانت؛
– شدت شانت؛
– نسبت جریان خون ریوی به سیستمیک؛
– بزرگ شدن حفرههای قلب؛
– فشار تخمینی شریان ریوی؛
– تأثیر نقص بر عملکرد قلب.
همه سوراخهای قلب به یک اندازه باعث شانت نمیشوند. برای مثال، یک نقص کوچک ممکن است جریان بسیار محدودی ایجاد کند، در حالی که یک نقص بزرگ میتواند در طول زمان موجب افزایش فشار روی قلب و ریهها شود.
داپلر رنگی قلب
داپلر رنگی یکی از قابلیتهای مهم اکوکاردیوگرافی است. در این روش، حرکت خون در تصویر با رنگهای متفاوت نمایش داده میشود. رنگها به پزشک کمک میکنند تا جهت و الگوی جریان خون را بهتر ببیند.
با داپلر رنگی میتوان:
– جریان خون عبوری از سوراخ را مشاهده کرد؛
– جهت شانت را بررسی کرد؛
– جریانهای گردابی و غیرطبیعی را شناسایی کرد؛
– شدت تقریبی جریان را ارزیابی کرد؛
– برخی اختلالات همزمان دریچهای یا عروقی را تشخیص دادسیژندار» و «خون بدون اکسیژن به معنای «خون اکسیژندار» و «خون بدون اکسیژن» نیستند؛ بلکه معمولاً جهت حرکت خون نسبت به پروب را نشان میدهند. تفسیر داپلر باید توسط پزشک متخصص انجام شود و نمیتوان تنها بر اساس رنگهای تصویر درباره شدت بیماری قضاوت کرد.
بررسی جریان خون در اکو
علاوه بر داپلر رنگی، پزشک ممکن است از داپلر پالسی یا داپلر مداوم نیز استفاده کند. این روشها به اندازهگیری سرعت جریان خون و بررسی اختلاف فشار در بخشهای مختلف قلب کمک میکنند.
این اطلاعات برای تصمیمگیری درباره اهمیت سوراخ قلب مفید هستند. برای نمونه، پزشک میتواند بررسی کند که آیا جریان عبوری از نقص باعث افزایش فشار در سمت راست قلب یا عروق ریوی شده است یا خیر.
تست حباب یا اکو با کنتراست
در برخی موارد، بهخصوص هنگام شک به PFO یا شانتهای کوچک، از تست حباب استفاده میشود. در این روش محلول مخصوصی بهصورت وریدی تزریق میشود و عبور حبابهای ریز در حفرههای قلب با اکو بررسی میشود.
اگر حبابها از دهلیز راست به دهلیز چپ عبور کنند، ممکن است نشانه وجود ارتباطی بین دو دهلیز باشد. این آزمایش در شرایط خاص انجام میشود و نتیجه آن باید با علائم بیمار، معاینه و سایر یافتههای پزشکی تفسیر شود.
گاهی برای تأیید تشخیص، انجام نوار قلب یا تصویربرداریهای تکمیلی ضروری است.
آیا اکو همیشه سوراخ قلب را نشان میدهد؟
اکو در بسیاری از بیماران روش بسیار دقیقی است، اما نتیجه آن به عوامل مختلف بستگی دارد. گاهی یک سوراخ بسیار کوچک، محل نامناسب نقص یا کیفیت پایین تصاویر باعث میشود تشخیص با اکو از روی قفسه سینه دشوار باشد.
در صورت کافی نبودن اطلاعات، پزشک ممکن است بررسیهای تکمیلی مانند موارد زیر را پیشنهاد کند:
اکو از راه مری
در اکو از راه مری، پروب مخصوص از طریق مری به نزدیکی قلب هدایت میشود. به دلیل قرار گرفتن مری در پشت قلب، تصاویر برخی قسمتها با جزئیات بیشتری دیده میشوند.
این روش ممکن است در شرایط زیر مورد استفاده قرار گیرد:
– شک به سوراخ کوچک بین دهلیزها؛
– بررسی دقیقتر PFO یا ASD؛
– ارزیابی پیش از بستن سوراخ با وسیله مخصوص؛
– بررسی عوارض احتمالی؛
– زمانی که تصاویر اکو از روی قفسه سینه کافی نیستند.
اکو از راه مری نسبت به اکو معمولی تهاجمیتر است و معمولاً با بیحسی موضعی یا آرامبخشی انجام میشود.
اکو قلب جنین
اگر در سونوگرافی دوران بارداری احتمال ناهنجاری قلبی مطرح شود، پزشک ممکن است اکو قلب جنین را توصیه کند. اکو قلب جنین برای بررسی ساختار قلب و جریان خون جنین انجام میشود.
بعضی ارتباطهای قلبی در دوران جنینی طبیعی هستند و تا پس از تولد بسته نمیشوند. بنابراین تفسیر اکو قلب جنین باید توسط متخصص آشنا با گردش خون جنین انجام شود و نتیجه آن با وضعیت بارداری و سایر یافتههای سونوگرافی در کنار هم بررسی شود.
تصویربرداریهای تکمیلی
در موارد پیچیده یا هنگامی که ناهنجاریهای دیگری نیز مطرح باشند، ممکن است پزشک از روشهایی مانند سیتیاسکن قلب یا امآرآی قلب استفاده کند. این روشها معمولاً جایگزین اکو نیستند، بلکه برای تکمیل اطلاعات تشخیصی کاربرد دارند.
برخی نقایص قلبی از کودکی تا بزرگسالی به پیگیری و ارزیابی منظم نیاز دارند.
سوراخ قلب در کودکان و بزرگسالان
در کودکان، اکو معمولاً اولین و مهمترین روش بررسی سوراخ قلب است. اندازه کوچک بدن، انعطافپذیری قفسه سینه و نبودن بافت چربی زیاد در بسیاری از کودکان میتواند به تهیه تصاویر مناسب کمک کند.
دلایل ارجاع کودک برای اکو ممکن است شامل موارد زیر باشد:
– شنیده شدن سوفل قلب؛
– تنگی نفس یا تنفس سریع؛
– وزنگیری ناکافی؛
– کبودی؛
– تعریق هنگام شیر خوردن؛
– سابقه خانوادگی بیماری مادرزادی قلب؛
– غیرطبیعی بودن نوار قلب یا عکس قفسه سینه؛
– مشاهده یافته مشکوک در سونوگرافی دوران بارداری.
اگر سوراخ کوچک باشد و فشار قابلتوجهی به قلب وارد نکند، پزشک ممکن است فقط پیگیری دورهای را توصیه کند. برخی نقصها با رشد کودک کوچکتر شده یا بسته میشوند. در مقابل، نقصهای بزرگ یا نقصهایی که باعث علائم و تغییرات قلبی شدهاند، ممکن است به دارو، بستن با کاتتر یا جراحی نیاز داشته باشند.
تشخیص سوراخ قلب در بزرگسالان
در بزرگسالان، سوراخ قلب ممکن است از کودکی وجود داشته باشد اما تا سالها شناسایی نشده باشد. بعضی بیماران زمانی برای بررسی مراجعه میکنند که به دلیل تنگی نفس، تپش قلب، کاهش توانایی فعالیت یا سوفل قلبی تحت ارزیابی قرار گرفتهاند.
در این گروه، پزشک علاوه بر بررسی خود سوراخ، به پیامدهای احتمالی آن نیز توجه میکند؛ از جمله:
– بزرگ شدن دهلیز یا بطن راست؛
– افزایش فشار شریان ریوی؛
– اختلال ریتم قلب؛
– کاهش عملکرد قلب؛
– مشکلات دریچهای؛
– وجود شانت قابلتوجه؛
– احتمال بروز عوارض در شرایط خاص.
در برخی بزرگسالان، نقصی که سالها بدون علامت بوده است، ممکن است در دوران بارداری، بیماریهای ریوی یا افزایش فشار خون ریوی اهمیت بیشتری پیدا کند. به همین دلیل، ارزیابی دقیق توسط متخصص قلب ضروری است.
آیا هر سوراخ قلبی نیاز به بستن دارد؟
تصمیم برای درمان به نوع نقص، اندازه آن، میزان شانت، علائم بیمار و تأثیر سوراخ بر قلب و ریهها بستگی دارد.
پزشک ممکن است در مواردی فقط پیگیری منظم با اکو را توصیه کند. اما اگر سوراخ باعث افزایش قابلتوجه جریان خون، بزرگ شدن حفرههای قلب، افزایش فشار ریوی یا علائم جدی شده باشد، درمان مداخلهای مطرح میشود.
روشهای درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشند:
– پیگیری و انجام اکوهای دورهای؛
– درمان دارویی برای کنترل علائم یا عوارض؛
– بستن سوراخ با وسیله مخصوص از طریق کاتتر؛
– جراحی قلب در نقصهای خاص یا پیچیده.
انتخاب روش درمان به ویژگیهای هر بیمار بستگی دارد و نباید صرفاً بر اساس اندازه سوراخ یا یک عبارت موجود در گزارش اکو تصمیمگیری شود.
تفسیر همزمان یافتههای اکو، علائم و معاینه، به تصمیمگیری دقیقتر پزشکی کمک میکند.
تفسیر گزارش اکو در سوراخ قلب
گزارش اکو ممکن است شامل اصطلاحاتی باشد که برای بیمار یا والدین قابلفهم نیستند. برخی عبارتهای رایج عبارتاند از:
«شانت چپ به راست»
این عبارت نشان میدهد بخشی از خون از سمت چپ قلب به سمت راست وارد میشود. این حالت در بسیاری از ASDها و VSDها دیده میشود.
«شانت قابلتوجه مشاهده نشد»
این عبارت میتواند به این معنا باشد که شانت وجود ندارد یا آنقدر کم است که از نظر همودینامیک اهمیت زیادی ندارد. تفسیر نهایی باید با توجه به نوع نقص و سایر یافتههای گزارش انجام شود.
«اتساع دهلیز راست یا بطن راست»
بزرگ شدن حفرههای سمت راست قلب ممکن است نشاندهنده افزایش جریان خون در این بخش باشد. در بیماران مبتلا به برخی انواع ASD، این یافته اهمیت دارد.
«افزایش فشار شریان ریوی»
این یافته میتواند نشان دهد که فشار عروق ریه بالاتر از حد طبیعی است. علت آن باید توسط متخصص بررسی شود، زیرا همیشه تنها به دلیل سوراخ قلب ایجاد نمیشود.
«نقص کوچک بینبطنی»
VSD کوچک ممکن است جریان محدودی داشته باشد و در بسیاری از موارد تنها به پیگیری نیاز داشته باشد؛ با این حال، محل نقص و وضعیت دریچههای قلب نیز باید بررسی شود.
توصیه میشود گزارش اکو همیشه در کنار معاینه، علائم بیمار، نوار قلب و در صورت نیاز سایر بررسیها تفسیر شود. یک عدد یا یک اصطلاح بهتنهایی نمیتواند شدت کامل بیماری را مشخص کند.
تشخیص سوراخ قلب در شیراز
برای تشخیص سوراخ قلب در شیراز، مراجعه به متخصص قلب کودکان یا متخصص قلب بزرگسالان، متناسب با سن بیمار، اهمیت زیادی دارد. انجام اکو در یک مرکز مجهز میتواند به تشخیص دقیق نقص و تعیین میزان تأثیر آن بر عملکرد قلب کمک کند.
هنگام انتخاب مرکز اکو برای سوراخ قلب در شیراز، بهتر است به موارد زیر توجه شود:
– حضور پزشک متخصص قلب یا متخصص قلب کودکان؛
– استفاده از دستگاه اکوکاردیوگرافی با قابلیت داپلر رنگی؛
– امکان انجام اکوهای تخصصی در صورت نیاز؛
– تجربه پزشک در بررسی بیماریهای مادرزادی قلب؛
– امکان تفسیر کامل گزارش و ارائه برنامه پیگیری؛
– دسترسی به خدمات تکمیلی مانند تست حباب، اکو از راه مری یا اکو قلب جنین در صورت ضرورت.
در کودکان کمسن، تجربه پزشک و مهارت تیم درمان در برقراری همکاری با کودک اهمیت ویژهای دارد. گاهی بیقراری کودک باعث کاهش کیفیت تصاویر میشود و ممکن است انجام اکو در زمان دیگری یا با روش کمکی توصیه شود.
همچنین بهتر است بیمار یا والدین کودک، نتایج بررسیهای قبلی، نوار قلب، عکس قفسه سینه، سوابق بستری و فهرست داروهای مصرفی را هنگام مراجعه همراه داشته باشند.
چه زمانی مراجعه فوری لازم است؟
وجود سوراخ قلب همیشه یک وضعیت اورژانسی نیست، اما برخی علائم نیازمند ارزیابی سریع پزشکی هستند. در صورت مشاهده موارد زیر باید در کوتاهترین زمان به مرکز درمانی مراجعه شود:
– کبودی واضح لبها یا صورت؛
– تنگی نفس شدید یا ناگهانی؛
– بیحالی غیرعادی و کاهش سطح هوشیاری؛
– غش کردن مکرر؛
– درد شدید یا مداوم قفسه سینه؛
– تپش قلب شدید همراه با سرگیجه؛
– تنفس بسیار سریع در شیرخوار؛
– ناتوانی کودک در شیر خوردن؛
– کاهش قابلتوجه سطح اکسیژن خون.
این علائم لزوماً به معنای وجود سوراخ قلب نیستند، اما میتوانند نشانه یک مشکل مهم قلبی یا تنفسی باشند و نباید نادیده گرفته شوند.
> این مقاله جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. تفسیر نهایی اکو و انتخاب روش درمان باید توسط متخصص قلب یا متخصص قلب کودکان انجام شود.
بازدیدها: 0
