ASD قلب یا نقص دیواره بین دهلیزی یکی از بیماریهای مادرزادی قلب است که در آن بین دهلیز راست و دهلیز چپ، ارتباطی غیرطبیعی وجود دارد. این ارتباط در حالت طبیعی نباید پس از تولد باقی بماند، زیرا دیواره بین دو دهلیز باید خون سمت راست و چپ قلب را از یکدیگر جدا کند.
وجود ASD ممکن است از بدو تولد همراه فرد باشد، اما همیشه در دوران نوزادی یا کودکی علامت ایجاد نمیکند. برخی بیماران تا سالها از وجود این نقص اطلاعی ندارند و بیماری آنها در بزرگسالی، هنگام بررسی تپش قلب، تنگی نفس، سوفل قلبی یا کاهش توانایی فعالیت تشخیص داده میشود.
اکوکاردیوگرافی یا اکو قلب مهمترین روش غیرتهاجمی برای بررسی ASD است. اکو میتواند ساختار سپتوم بین دهلیزی، محل و اندازه نقص، جهت حرکت خون، میزان شانت قلبی و تأثیر ASD بر حفرههای قلب و فشار ریوی را ارزیابی کند.
در ASD، خون اکسیژندار از دیواره بین دو دهلیز عبور میکند و بار کاری قلب را افزایش میدهد.
ASD قلب چیست؟
قلب از چهار حفره تشکیل شده است: دهلیز راست، دهلیز چپ، بطن راست و بطن چپ. دهلیز راست خون کماکسیژن را از بدن دریافت میکند و آن را به بطن راست میفرستد تا به ریهها پمپاژ شود. دهلیز چپ خون اکسیژندار را از ریهها دریافت میکند و آن را به بطن چپ میفرستد تا در سراسر بدن پمپاژ شود.
بین دو دهلیز، دیوارهای به نام سپتوم بین دهلیزی قرار دارد. اگر در این دیواره سوراخ یا نقصی ایجاد شود، خون میتواند از یک دهلیز به دهلیز دیگر عبور کند. این وضعیت را نقص دیواره بین دهلیزی یا Atrial Septal Defect مینامند که بهاختصار ASD نامیده میشود.
در بیشتر موارد از دهلیز چپ به دهلیز راست منتقل میشود. اینز راست، خون از دهلیز چپ به دهلیز راست منتقل میشود. این جریان غیرطبیعی را شانت چپ به راست مینامند. در نتیجه، حجم بیشتری از خون وارد سمت راست قلب و عروق ریوی میشود.
شدت ASD به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
– اندازه سوراخ؛
– محل قرارگیری نقص؛
– تعداد نقصهای موجود؛
– میزان خون عبوری از سوراخ؛
– وضعیت دریچههای قلب؛
– فشار شریان ریوی؛
– سن بیمار؛
– وجود بیماریهای قلبی یا ریوی همزمان.
تفاوت ASD و PFO
ASD و PFO گاهی به اشتباه یک بیماری در نظر گرفته میشوند، اما از نظر ساختاری متفاوت هستند.
در ASD، معمولاً بخشی از دیواره بین دهلیزی بهطور کامل تشکیل نشده و یک نقص واقعی در این دیواره وجود دارد. در مقابل، PFO یا بازماندن سوراخ بیضی، به بسته نشدن کامل مسیری گفته میشود که در دوران جنینی وجود آن طبیعی است.
PFO در بسیاری از افراد بدون علامت است و الزاماً باعث شانت دائمی یا افزایش حجم خون در سمت راست قلب نمیشود. تشخیص تفاوت میان ASD و PFO به بررسی دقیق اکو و تفسیر متخصص قلب نیاز دارد.
انواع ASD
ASD بر اساس محل ایجاد نقص در سپتوم بین دهلیزی به چند نوع تقسیم میشود:
ASD نوع سکوندوم
این نوع، شایعترین نوع ASD است و معمولاً در بخش میانی سپتوم بین دهلیزی ایجاد میشود. بسته به اندازه و محل نقص، ممکن است با اکو از روی قفسه سینه بهخوبی دیده شود.
برخی نقصهای کوچک از نظر بالینی اهمیت زیادی ندارند یا ممکن است در سالهای نخست زندگی کوچکتر شوند. نقصهای بزرگتر میتوانند بهتدریج باعث بزرگ شدن دهلیز راست و بطن راست و افزایش جریان خون ریوی شوند.
ASD نوع پریموم
این نقص در قسمت پایین سپتوم بین دهلیزی و نزدیک دریچههای دهلیزیبطنی قرار میگیرد. ASD پریموم ممکن است با ناهنجاری دریچه میترال یا سایر انواع نقصهای قلبی همراه باشد.
برای ارزیابی این نوع ASD، بررسی دقیق دریچهها و ارتباط نقص با ساختارهای اطراف اهمیت زیادی دارد.
ASD نوع سینوس ونوزوس
این نوع نقص معمولاً در بخش بالایی سپتوم بین دهلیزی و نزدیک محل ورود وریدهای بزرگ به قلب ایجاد میشود. در برخی موارد، ممکن است با بازگشت غیرطبیعی وریدهای ریوی همراه باشد.
تشخیص ASD سینوس ونوزوس ممکن است به بررسیهای تخصصیتر نیاز داشته باشد، زیرا محل نقص و ناهنجاریهای همراه باید با دقت بیشتری ارزیابی شوند.
ASD نوع سینوس کرونری
این نوع نادرتر است و در نزدیکی سینوس کرونری ایجاد میشود. تشخیص آن به بررسی دقیق ساختارهای قلب و عروق اطراف نیاز دارد و گاهی اکو از راه مری یا روشهای تصویربرداری تکمیلی توصیه میشود.
نقص دهلیزی ممکن است سالها بیعلامت بماند و در بزرگسالی با تپش قلب یا خستگی آشکار شود.
علائم ASD در کودکان و بزرگسالان
علائم ASD به اندازه نقص و میزان شانت بستگی دارد. بسیاری از کودکان مبتلا به ASD کوچک، رشد و فعالیت طبیعی دارند و هیچ نشانه مشخصی نشان نمیدهند. در بعضی موارد، نخستین نشانه بیماری فقط شنیده شدن سوفل قلبی در معاینه است.
علائم ASD در کودکان
کودکان مبتلا به نقص کوچک ممکن است کاملاً بدون علامت باشند. در صورت بزرگ بودن نقص یا افزایش قابلتوجه جریان خون ریوی، علائم زیر ممکن است مشاهده شود:
– خستگی زودهنگام هنگام بازی؛
– کاهش توانایی فعالیت نسبت به همسالان؛
– تنگی نفس هنگام فعالیت؛
– تنفس سریع یا دشوار؛
– عفونتهای تنفسی مکرر؛
– کاهش وزنگیری یا رشد ناکافی در موارد شدیدتر؛
– تعریق غیرطبیعی هنگام فعالیت یا تغذیه؛
– احساس تپش قلب در کودکان بزرگتر؛
– بیحالی یا کاهش سطح انرژی؛
– کبودی در موارد پیچیده یا همراه با مشکلات دیگر.
کبودی معمولاً در ASD ساده و شانت چپ به راست دیده نمیشود. اگر کودک دچار کبودی لبها، حملات بیحالی، تنگی نفس شدید یا کاهش سطح هوشیاری باشد، باید از نظر سایر بیماریهای مادرزادی قلب نیز بررسی شود.
سوفل قلبی در کودکان
در بسیاری از کودکان مبتلا به ASD، صدای سوفل بهدلیل افزایش جریان خون از دریچه ریوی ایجاد میشود، نه بهدلیل عبور مستقیم خون از خود سوراخ. پزشک ممکن است هنگام معاینه صدای اضافه یا تغییراتی در صدای دوم قلب نیز بشنود.
ای اضافه یا تغییراتی در صدای دوم قلب نیز بشنود.
با این حال نیست. سوفلهای بیخطر، بیماریهای دریچهای و برخی مشکلات دیگر نیز میتوانند صداهای مشابه ایجاد کنند. اکو برای مشخص کردن علت اصلی ضروری است.
علائم ASD در بزرگسالان
بعضی افراد مبتلا به ASD تا بزرگسالی بدون علامت باقی میمانند. با افزایش سن، افزایش حجم خون در سمت راست قلب یا ایجاد اختلالات ریتم ممکن است علائم ظاهر شوند. نشانههای احتمالی عبارتاند از:
– تنگی نفس هنگام بالا رفتن از پله یا راه رفتن؛
– خستگی مداوم؛
– کاهش استقامت بدنی؛
– تپش قلب؛
– ضربان نامنظم قلب؛
– سرگیجه یا احساس سبکی سر؛
– تورم پاها در مراحل پیشرفتهتر؛
– احساس فشار یا ناراحتی در قفسه سینه؛
– تنگی نفس هنگام دراز کشیدن در موارد همراه با نارسایی قلبی.
در بزرگسالان، ASD ممکن است با آریتمیهایی مانند فیبریلاسیون دهلیزی یا فلوتر دهلیزی همراه شود. البته وجود تپش قلب بهتنهایی به معنای وجود ASD نیست و باید با نوار قلب، هولتر و سایر بررسیهای لازم ارزیابی شود.
ASD و بارداری
بسیاری از زنان مبتلا به ASD کوچک یا ترمیمشده میتوانند بارداری طبیعی داشته باشند، اما شرایط هر فرد باید جداگانه بررسی شود. در ASDهای بزرگ، وجود فشار خون ریوی، اختلال عملکرد قلب یا آریتمی، بارداری ممکن است نیازمند مراقبت تخصصی بیشتری باشد.
اگر فردی سابقه ASD دارد یا پیش از بارداری به وجود آن مشکوک است، بهتر است قبل از بارداری توسط متخصص قلب ارزیابی شود. اکو میتواند وضعیت نقص، فشار قلب و عملکرد بطن راست را مشخص کند.
امواج اولتراسوند و اندازهگیری دوپلر، محل و شدت عبور غیرطبیعی خون را با دقت مشخص میکنند.
بررسی ASD با اکو
اکوکاردیوگرافی روش اصلی برای بررسی ASD است. در اکو، امواج صوتی با فرکانس بالا به قلب ارسال میشوند و بازتاب آنها به تصویر متحرکی از حفر بررسی ASD معمولاًوارهها، دریچهها و جریان خون تبدیل میشود.
اکو برای بررسی ASD معمولاً اطلاعات زیر را در اختیار پزشک قرار میدهد:
– وجود یا نبود نقص در سپتوم بین دهلیزی؛
– محل قرارگیری نقص؛
– اندازه تقریبی سوراخ؛
– شکل نقص؛
– تعداد نقصها؛
– جهت عبور خون؛
– مقدار شانت؛
– اندازه دهلیز راست و بطن راست؛
– عملکرد بطن راست و بطن چپ؛
– فشار شریان ریوی؛
– وضعیت دریچههای میترال و تریکوسپید؛
– وجود ناهنجاریهای مادرزادی همراه.
بررسی سپتوم بین دهلیزی
در اکو، پزشک سپتوم بین دهلیزی را در نماهای مختلف بررسی میکند. ممکن است یک نقص در نماهای استاندارد بهوضوح دیده شود، اما برای اطمینان از تشخیص، تصاویر از زوایای مختلف ثبت میشوند.
هنگام بررسی سپتوم بین دهلیزی، پزشک به موارد زیر توجه میکند:
– پیوستگی دیواره بین دو دهلیز؛
– وجود بازشدگی یا نقص واقعی؛
– محل نقص نسبت به دریچهها و وریدهای بزرگ؛
– اندازهگیری لبههای اطراف سوراخ؛
– حرکت غیرطبیعی دیواره؛
– وجود چند سوراخ یا نقصهای همراه؛
– احتمال بازماندن سوراخ بیضی.
اندازهگیری ASD فقط به قطر سوراخ محدود نمیشود. شکل نقص ممکن است بیضی، نامنظم یا چندقسمتی باشد و اندازه آن در بخشهای مختلف متفاوت باشد. به همین دلیل، تصمیمگیری درباره اهمیت نقص یا امکان بستن آن باید بر اساس مجموعه یافتههای اکو انجام شود.
داپلر رنگی در تشخیص ASD
داپلر رنگی یکی از مهمترین بخشهای اکو برای تشخیص و ارزیابی ASD است. در این روش، جریان خون با رنگهای متفاوت روی تصویر نمایش داده میشود و پزشک میتواند عبور خون از سپتوم بین دهلیزی را بررسی کند.
داپلر رنگی به ارزیابی موارد زیر کمک میکند:
– وجود جریان خون از طریق نقص؛
– جهت حرکت جریان؛
– الگوی شانت؛
– شدت تقریبی جریان؛
– وجود جریانهای غیرطبیعی در نزدیکی دریچهها؛
– احتمال همراهی ASD با ناهنجاریهای دیگر.
رنگهای نمایشدادهشده در داپلر بهطور کلی بر اساس جهت حرکت خون نسبت به پروب تعیین میشوند و بهتنهایی نشاندهنده شدت بیماری نیستند. تفسیر صحیح داپلر به زاویه تصویربرداری، تنظیمات دستگاه، سرعت جریان و تجربه پزشک بستگی دارد.
بررسی شانت در ASD
در بیشتر بیماران مبتلا به ASD، شانت در ابتدا از دهلیز چپ به دهلیز راست است. این وضعیت میتواند باعث ورود حجم بیشتری از خون به بطن راست و عروق ریوی شود.
در اکو، پزشک علاوه بر مشاهده جریان مستقیم از سوراخ، پیامدهای شانت را نیز بررسی میکند. برای مثال:
– دهلیز راست بزرگ شده است؟
– بطن راست اتساع دارد؟
– جریان خون ریوی افزایش یافته است؟
– فشار شریان ریوی طبیعی است؟
– عملکرد بطن راست حفظ شده است؟
– دریچه تریکوسپید دچار نشت شده است؟
در برخی گزارشها نسبت جریان خون ریوی به جریان خون سیستمیک نیز محاسبه میشود. این نسبت میتواند به تعیین اهمیت همودینامیک ASD کمک کند، اما باید در کنار سایر یافتههای اکو و وضعیت بالینی بیمار تفسیر شود.
اکو با تست حباب
اگر احتمال PFO یا شانت بسیار کوچک مطرح باشد، ممکن است پزشک تست حباب را توصیه کند. در این آزمایش، محلول حاوی حبابهای ریز از طریق رگ تزریق میشود و حرکت آنها در حفرههای قلب با اکو مشاهده میگردد.
در صورت عبور حبابها از دهلیز راست به دهلیز چپ، احتمال وجود ارتباطی بین دو دهلیز مطرح میشود. گاهی از بیمار خواسته میشود مانور خاصی مانند زور زدن کنترلشده انجام دهد تا احتمال آشکار شدن شانت افزایش پیدا کند.
نتیجه تست حباب باید با دقت تفسیر شود، زیرا زمان عبور حبابها و محل مشاهده آنها میتواند در تشخیص نوع ارتباط اهمیت داشته باشد. این تست بهتنهایی مشخص نمیکند که آیا بیمار به بستن نقص نیاز دارد یا خیر.
بسیاری از موارد ASD در بزرگسالی شناسایی میشوند؛ ارزیابی دقیق ابعاد حفرهها مبنای درمان است.
بررسی ASD در بزرگسالان
در بزرگسالان، اکو علاوه بر مشاهده خود نقص، برای بررسی اثرات طولانیمدت ASD اهمیت دارد. ممکن است سوراخی که در کودکی علامت ایجاد نکرده، بهتدریج موجب افزایش حجم حفرههای سمت راست قلب شود.
در اکو بزرگسالان معمولاً موارد زیر با دقت ارزیابی میشود:
– اندازه دهلیز راست؛
– اندازه و عملکرد بطن راست؛
– شدت شانت چپ به راست؛
– فشار شریان ریوی؛
– عملکرد دریچه تریکوسپید؛
– وجود آریتمی یا پیامدهای آن؛
– وضعیت وریدهای ریوی؛
– احتمال وجود نقصهای مادرزادی همراه.
گاهی کیفیت تصاویر اکو از روی قفسه سینه در بزرگسالان بهدلیل چاقی، بیماری ریوی، شکل قفسه سینه یا شرایط دیگر کافی نیست. در چنین شرایطی، اکو از راه مری میتواند تصاویر دقیقتری از سپتوم بین دهلیزی و محل نقص فراهم کند.
اکو از راه مری همچنین در شرایط زیر کاربرد دارد:
– بررسی دقیق پیش از بستن ASD با کاتتر؛
– اندازهگیری دقیق سوراخ؛
– بررسی لبههای اطراف نقص؛
– ارزیابی ارتباط نقص با دریچهها؛
– بررسی وجود لخته یا ناهنجاریهای همراه؛
– زمانی که تشخیص ASD با اکو معمولی قطعی نیست.
در برخی بیماران ممکن است برای تکمیل ارزیابی، امآرآی قلب، سیتیاسکن قلب، کاتتریزاسیون قلب یا هولتر مانیتورینگ نیز لازم باشد.
اکوکاردیوگرافی در کودکان، روشی ایمن، بدون درد و بدون پرتو برای بررسی قلب است.
اکو برای سوراخ قلب کودک
اکو برای سوراخ قلب کودک یک روش غیرتهاجمی و بدون اشعه است و در بیشتر موارد بدون درد انجام میشود. کودک روی تخت دراز میکشد و پروب دستگاه روی قفسه سینه قرار میگیرد.
برای بهتر شدن کیفیت اکو، بهتر است کودک پیش از انجام بررسی تا حد امکان آرام باشد. والدین میتوانند با توضیح ساده و متناسب با سن کودک،توانند با توضیح ساده و متناسب با سن کودک، او را برای همکاری آمادهسن، گاهی انجام اکو هنگام خواب طبیعی کودک امکانپذیر است.
اگر کودک بیقرار باشد و تصاویر واضح بهدست نیاید، پزشک ممکن است انجام بررسی در زمان دیگری یا استفاده از روشهای کمکی را پیشنهاد کند. آرامبخشی فقط در شرایط خاص و با رعایت ملاحظات پزشکی انجام میشود.
در اکو کودک، متخصص معمولاً موارد زیر را بررسی میکند:
– محل و اندازه ASD؛
– شدت شانت؛
– اندازه دهلیز و بطن راست؛
– وضعیت دریچههای قلب؛
– فشار شریان ریوی؛
– عملکرد عضله قلب؛
– وجود نقصهای مادرزادی دیگر.
آیا ASD در کودکان خودبهخود بسته میشود؟
برخی نقصهای کوچک، بهویژه بعضی از ASDهای نوع سکوندوم، ممکن است با رشد کودک کوچکتر شوند یا بسته شوند. احتمال بسته شدن به محل و اندازه نقص بستگی دارد و برای همه بیماران یکسان نیست.
حتی اگر کودک علامتی نداشته باشد، پیگیری طبق برنامه متخصص اهمیت دارد. ممکن است پزشک انجام اکو را پس از مدتی تکرار دارد. ممکن است پزشک انجام اکو را پس از مدتی تکرار کندکو از راه قفسه سینه و اکو از راه مری چه تفاوتی دارند؟
اکو از راه قفسه سینه
این روش، اکوکاردیوگرافی معمول است و از روی قفسه سینه انجام میشود. مزایای آن عبارتاند از:
– غیرتهاجمی بودن؛
– نداشتن اشعه؛
– مناسب بودن برای بیشتر کودکان و بزرگسالان؛
– امکان مشاهده ساختار و عملکرد کلی قلب؛
– قابلیت بررسی جریان خون با داپلر رنگی.
اکو از راه قفسه سینه معمولاً اولین بررسی برای تشخیص ASD است.
اکو از راه مری
در این روش، پروب مخصوص داخل مری قرار میگیرد تا به قلب نزدیکتر باشد. این فاصله کمتر میتواند جزئیات بیشتری از سپتوم بین دهلیزی ایجاد کند.
اکو از راه مری معمولاً زمانی انجام میشود که:
– اکو معمولی تصویر کافی ارائه ندهد؛
– سوراخ کوچک یا پیچیده باشد؛
– پیش از بستن نقص، اندازهگیری دقیق لازم باشد؛
– احتمال وجود PFO یا نقصهای متعدد مطرح باشد؛
– پزشک به بررسی دقیق دریچهها و عروق اطراف نیاز داشته باشد.
انتخاب بین پیگیری و درمان، بر اساس اندازه سوراخ و اثر آن بر قلب توسط پزشک تعیین میشود.
آیا همه بیماران مبتلا به ASD به درمان نیاز دارند؟
همه موارد ASD نیازمند بستن سوراخ یا جراحی نیستند. تصمیم درمان بر اساس مجموعهای از عوامل گرفته میشود:
– اندازه و نوع ASD؛
– میزان شانت؛
– بزرگ شدن حفرههای سمت راست قلب؛
– فشار شریان ریوی؛
– وجود علائم؛
– سن بیمار؛
– وجود آریتمی؛
– وضعیت دریچههای قلب؛
– وجود بیماریهای مادرزادی همراه.
در نقصهای کوچک و بدون اثر قابلتوجه، پیگیری دورهای ممکن است کافی باشد. در نقصهایی که باعث افزایش حجم قابلتوجه سمت راست قلب یا ایجاد علائم شدهاند، بستن نقص با کاتتر یا جراحی میتواند مطرح شود.
بستن ASD با کاتتر معمولاً برای برخی نقصهای نوع سکوندوم مناسب است؛ اما همه بیماران شرایط لازم برای این روش را ندارند. نوع نقص، اندازه آن، وجود لبههای کافی در اطراف سوراخ و ارتباط آن با دریچهها و عروق، در انتخاب روش درمان اهمیت دارد.
نوع، اندازه سوراخ و اثر آن بر حفرههای راست قلب، اطلاعات کلیدی گزارش اکو هستند.
تفسیر گزارش اکو در ASD
گزارش اکو ممکن است شامل عبارتهایی مانند موارد زیر باشد:
«ASD سکوندوم مشاهده شد»
این عبارت نشان میدهد نقصی در بخش میانی سپتوم بین دهلیزی دیده شده است. اهمیت آن به اندازه سوراخ و میزان شانت بستگی دارد.
«شانت چپ به راست»
این عبارت به عبور خون از دهلیز چپ به دهلیز راست اشاره دارد. این نوع شانت در ASD شایع است.
«اتساع دهلیز راست و بطن راست»
این یافته میتواند نشاندهنده افزایش حجم خون عبوری از سمت راست قلب باشد. تفسیر آن باید همراه با اندازه ASD و میزان شانت انجام شود.
«فشار شریان ریوی طبیعی است»
طبیعی بودن فشار شریان ریوی معمولاً نشانه مطلوبی است، اما بهتنهایی درباره نیاز یا عدم نیاز به درمان تصمیمگیری نمیکند.
«PFO با شانت راست به چپ هنگام مانور مشاهده شد»
این عبارت ممکن است به بازماندن سوراخ بیضی اشاره داشته باشد، اما تشخیص نهایی باید بر اساس نوع عبور حبابها، تصاویر اکو و شرایط بالینی بیمار صورت گیرد.
توصیه میشود بیماران یا والدین، گزارش اکو را بدون تفسیر پزشک مبنای تصمیمگیری قرار ندهند. یک سوراخ کوچک ممکن است در یک بیمار اهمیت زیادی نداشته باشد، اما در بیمار دیگری بهدلیل وجود فشار ریوی یا بزرگ شدن حفرههای قلب نیازمند پیگیری جدیتر باشد.
اکو برای ASD در شیراز
برای انجام اکو برای ASD در شیراز، مراجعه به متخصص قلب یا متخصص قلب کودکان، متناسب با سن بیمار، اهمیت دارد. تشخیص دقیق ASD تنها به مشاهده یک سوراخ در تصویر محدود نمیشود و باید اثر آن بر جریان خون و عملکرد قلب نیز ارزیابی شود.
هنگام انتخاب مرکز تشخیصی، بهتر است به موارد زیر توجه کنید:
– انجام اکو توسط متخصص قلب یا تحت نظر او؛
– وجود دستگاه اکو با قابلیت داپلر رنگی؛
– تجربه پزشک در تشخیص بیماریهای مادرزادی قلب؛
– انجام اکو تخصصی کودکان؛
– امکان انجام تست حباب در صورت نیاز؛
– امکان انجام اکو از راه مری برای بیماران منتخب؛
– ارائه گزارش کامل شامل اندازه نقص، جهت شانت و وضعیت حفرههای قلب؛
– امکان پیگیری دورهای و مقایسه نتایج اکوهای قبلی.
پیش از مراجعه، بهتر است سوابق پزشکی، گزارشهای قبلی، نوار قلب، فهرست داروهای مصرفی و اطلاعات مربوط به علائم بیمار را همراه داشته باشید. در مورد کودکان، شرح وضعیت تغذیه، وزنگیری، تعداد دفعات عفونت تنفسی و میزان تحمل فعالیت نیز میتواند برای پزشک مفید باشد.
برای آشنایی بیشتر صفحه [انواع ناهنجاریهای مادرزادی قلب قابل بررسی با اکو] را مطالعه کنید.
چه زمانی برای بررسی ASD باید به پزشک مراجعه کرد؟
در شرایط زیر ارزیابی توسط پزشک و در صورت نیاز انجام اکو توصیه میشود:
– شنیده شدن سوفل قلبی در معاینه؛
– وجود سابقه بیماری مادرزادی قلب در خانواده؛
– تنگی نفس هنگام فعالیت؛
– خستگی غیرعادی کودک یا بزرگسال؛
– کاهش وزنگیری کودک؛
– عفونتهای تنفسی مکرر؛
– تپش قلب یا ضربان نامنظم؛
– مشاهده بزرگی قلب در عکس قفسه سینه؛
– غیرطبیعی بودن نوار قلب؛
– مطرح شدن احتمال ناهنجاری قلبی در دوران بارداری.
کبودی شدید، تنگی نفس ناگهانی، غش، درد شدید قفسه سینه یا بیحالی قابلتوجه نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.
بازدیدها: 0
